OCEAN21 - składniki:

  .::  CHOROBY ::. .::  NEFROKALCYNOZA (nephrocalcinosis) str. 9 ::. .::  Dna moczanowa - podagra::.

Kamica z kwasu moczowego
Duże kamienie w górnych drogach moczowych zawierają zwykle obok wolnego kwasu moczowego domieszkę szczawianów lub fosforanów. Tworzą się na ogół w następstwie przewlekłej infekcji dróg moczowych lub podawania środków alkalizujących. Pierwotna kamica z kwasu moczowego jest najczęstszą postacią kamicy moczanowej. Nie stwierdza się tu znacznej hiperurikemii ani hiperurikurii. Jedyną nieprawidłowością jest wyraźne obniżenie pH moczu (często poniżej 5,2), co jest według Hennemana spowodowane zmniejszeniem wydalania amoniaku przez nerki, co potwierdzają także inni autorzy. Choroba może występować w postaci dziedzicznej, przekazywanej jako cecha dominująca, autosomalna. Charakteryzuje się wówczas wczesnym występowaniem i wyraźną skłonnością do nawrotów. Często dołącza się upośledzenie odpływu moczu i zakażenie z następową niewydolnością nerek. Częściej obserwowana jest postać sporadyczna, która występuje z równą częstością u obu płci. Kamienie są zwykle małe i względnie łatwo ulegają samoistnemu wydaleniu. Nawroty są częste. Kamica z kwasu moczowego z hiperurikurią i hiperurikemią
Pierwotna dna moczanowa (podagra) jest wrodzoną wadą przemiany purynowej. Znaczna część chorych z tą postacią kamicy i hiperurikemią nie wydala z moczem nadmiernych ilości kwasu moczowego. Złogi powstają najprawdopodobniej z powodu znacznego zakwaszenia moczu, spowodowanego defektem produkcji amoniaku. Częstość występowania kamicy moczanowej u osób z dną ocenia się na 10-15%. Kamica przeważnie ma charakter nawrotowy, częściej występuje u mężczyzn. Według Gutmana częstość występowania kamicy moczanowej ocenia się na 5% w Wielkiej Brytanii i większości krajów europejskich, 10-15% w USA, Niemczech, Francji, a w Izraelu aż na 39,5%. Kamienie z czystego kwasu moczowego są przeważnie małe, okrągłe, gładkie, niekontrastujące, o ile nie posiadają domieszki soli wapniowych.