|
Głównym zadaniem nerek jest zachowanie na stałym poziomie
objętości i składu płynu zewnątrzkomórkowego. Muszą to zrobić wbrew
zmieniającemu się na zewnątrz środowisku i dostarczanym płynom. Częścią
tego zadania jest usuwanie z organizmu niektórych produktów ubocznych
przemiany materii, których komórki nie mogą już dalej rozłożyć. Zatem,
głównym zadanie nerek nie jest wydalanie, ale regulowanie. Nerki w
mniejszym stopniu kontrolują wodę wewnątrzkomórkową, ponieważ jeśli nerki
wykonują swoją pracę w odpowiedni sposób, każda komórka (w dużej mierze
jednostka autonomiczna) weźmie lub odrzuci z płynu zewnątrzkomórkowego
to, co potrzebuje lub nie. Nerki zachowują to wszystko, czego w danym
momencie potrzebujemy, nawet więcej – pozwalają nam na swobodę nadmiaru.
Tak jest, pozwalają nam przyjąć więcej, niż potrzebujemy z konieczności –
np. wody i soli i wydzielają dokładnie tyle, ile nie jest w danej chwili
wymagane. Ostatecznie, nerki chronią objętość płynów w naszym
organizmie, jak również ich skład. Według niektórych ocen składamy
się prawie 3/4 z wody, tak więc w dosyć prosty sposób – ważąc się każdego
dnia – można ocenię precyzję, z jaką nerki osiągają ten wynik. Pomimo
różnic w diecie, ćwiczeń czy spożycia płynów, liczby pozostają stałe.
Nerki wykonują swoje zadania z dokładnością do 1%, nigdy nie gorszą niż
5%, nawet w różnorodnych warunkach. Jeśli nerki nagle zawodzą, śmierć
następuje po kilku dniach, m.in. dlatego, że niektóre nagromadzone
produkty przemiany materii są toksyczne dla serca, które przestaje
pracować. Bardziej interesujący jest sposób, w jaki nerki mogą
przystosować się, by zwolnić destrukcję wywołaną dysfunkcją, tak że można
przeżyć nawet przy 5% całkowitej funkcji nerek. Nerka ma
większą pojemność rezerwową w obliczu choroby niż np. serce czy płuca. |